Saz Ai — Рсалыдан қалған сағыныш

Бала қыз ана жүрегі мұңға толы,
Сағынышпен еске алады бір асыл ұлы.
Жиырма бес жас өміріңнің гүледі,
Рысалы сенің орның бөлек бұл үйде еді.
Артында қалды жарың Мадина, Көзің де жас, жүрек те нысана.
Бір жас оңайлық қызың Инабат,
Әкесін күтіп өсір енді әр таңда.
Рысалыдан қалған сағыныш, Жүректерде мәңгілік жаңғырыс.
Көре алмай кеткен әлін орынды, Ана жүрек жоқтайды жалғызын.
Рысалы сен бір үйдің шырағы едің,
Бес ұлдың бірі мақтанышы едің.
Өмір әлі асық әлі, Нұрлан өскен әлі,
Ағайыңның жүрегінде жүресің мәңгі.
Әлинұран сенің үзде бөлседі, Әке деген сөзді жүрек сезеді.
Инабаттай гүлің болып жайқалып,
Сенің нұрың балаларында көрінеді.
Анаң бала қыз тоға қылады, Сағынышы көз жасымен жуады.
Бұл өмірде бірге жүрмесек те, Естелігің жүректерде торады.
Рысалыдан қалған сағыныш, Өшпейді еш жүректегі жарық.
Қысқа болды сенің өмір жолың, Бірақ қалды мәңгі өшпес анық.
Рысалы сен көктегі бір жұлдызсың,
Артта қалған елге ыстықсың.
Анаң жарың, балапандарың, Еске алып өтеді әрбір күнін.