Saz Ai — Қайдасың, жансаям

Сәуірдің төртте еді гүл ашылған,
Жансая өмірге нұр боп туған.
Ақ көңіл, мейірімді асыл жаным,
Жүректерге мәңгі ізін қалдырған.
Бесқыздың бір гүлі едің жайнаған,
Ғабиден мен Гүлзираның аймандай болған.
Гүлшат, айғаным, Аружан, Асель мен,
Бақытты күндерің қалды сағым болған.
Қайдасың, жансаям, жансың үлім-ай?
Сағынып жылайды бүгін де туған ай,
Өзіңмен бірге кеткен сәбиің де.
Жаралы жүректі қалды мұң мен ай.
Нұр тасын құшағыңа баса алмайсың,
Армандаған ұлыңды аша алмайсың.
Жұмақта қауышқан шығарсың баламен,
Сол үміт жобатады жасалған көзіңнен.
Мектепте шәкірттерге білім берген,
Биология сырларын жүрекпен терген.
Талай жанға шуақ болып жүрген едің,
Жақсылығың елесінде мәңгі өлмеген.
Қиналсаң да білдірмейтін едің сырды,
Өзің шешіп жүретінсің барлық мұңды.
Ерімін езді батыл жан, қайсар едің,
Тағдыр неге ерте өзді сол бір жырды?
Қайдасың, жансаям, жансың үлім-ай?
Сағынып жылайды бүгін де туған ай,
Өзіңмен бірге кеткен сәбиің де.
Жаралы жүректі қалды мұң мен ай.
Нұр тасын құшағыңа баса алмайсың,
Армандаған ұлыңды аша алмайсың.
Жұмақта қауышқан шығарсың баламен,
Сол үміт жобатады жасалған көзіңнен.
Медетің жүрінсіз ғана сағынып, Ата-анаң қалды саған сарығып.
Бауырларың дұға қылып әр таңда,
Есіміңді атайды күзге жасалып.
Айғанымың саған ән арнап отыр,
Жүрегіңдегі мұңын тарқатып отыр.
Жансаям деп күндер бойы жылайды,
Сағынышы күннен күнге артып отыр.
Жансаям, сен мәңгі жүректесің,
Жанымызда жарық болып жүресің.
Бұл өмірден ерте кетсең де, бірақ,
Махаббатпен мәңгі есте жүресің.
Жұмақта сәбиңмен бірге күлгін,
Алладан тілейміз мәңгі тыныш күн.
Біз сені ұмытпаймыз, асыл жаным, Сағынышқа айналдың,
Жансая гүлім.