Saz Ai — Ояншы, Құлыншағым

Ербаяным, жанулым, қайдасың сен?
Үніңді аңсап жылайды анаң күнде,
Ахалаттың арасында үнсіз жатырсың,
Жүрегімнің жарасы боп тереңімде.
Әкең Хамид, тілек тілеп, әр намазда шипа сұрап,
Көз жас төгер жалғыз Аллаға.
Құнды сағид, иә, синада күтуде сені,
Ояншы деп қарай береді әр таңға.
Ояншы, құлыншағым, көзіңді ашшы,
Анаңның ақ тілегін қабыл етші.
Алладан шипа сұрап тұрмыз бәріміз,
Жүрегіміз сағыныштан қанжылап тұр іште.
Ояншы, балам менің, жаным менің,
Сенсіз мұңға толып кетті әр күнім.
Бір ауыз «анашым» деп айтқаныңды естісем деп,
Жалбарынады жүрегім.
Әскерге ел қорғаймын деп аттанып ең,
Арманың көп еді ғой алда күткен.
Тағдырдың ауыр сынағы келіп бүгін,
Жанымыздың мұң теңізіне батырып кеткен.
Түн ұйқысын төрт бөлген анаң отыр,
Терезеге телміріп таңды атыр.
Балам аман тұрсыншы деген тілек,
Көктегі Раббысына жетіп жатыр.
Ояншы, құлыншағым, көзіңді ашшы,
Анаңның ақ тілегін қабыл етші.
Алладан шипа сұрап тұрмыз бәріміз,
Жүрегіміз сағыныштан қанжылап тұр іште.
Ояншы, балам менің, жаным менің,
Сенсіз мұңға толып кетті әр күнім.
Бір ауыз «анашым» деп айтқаныңды естісем деп,
Жалбарынады жүрегім.
Иә, Алла, шипаңды бере гөрші,
Үміт отын сөндірмей жүре гөрші.
Комада жатқан Ербаянға өмір сыйлап,
Отбасына қуанышын қайта берші.
Ербаян, күтеміз бәріміз сені,
Үміт үзбей қарсы аламыз әр кешті.
Ана жүрек сен деп соғып тұр әлі, ояншы, балам, ояншы.