Saz Ai — Анашым мен балаларым

Өмір маған сынақтарын көп берді,
Жан-жарамды уақыт әрің емдеді.
Бірақ мені құлатпады тағдырым,
Анам менің балаларым дем берді.
Есімім менің Роза, өмір жолым ұзақ, кейде мұңға толса да.
Үзбедім мен үмітті, бірақ.
Әкем ерте кеткен еді бала күнгі шағымда,
Анашым арал өсірді мейірім құшақ бауырында.
Түн ұйқысын төрт бөліп жеткізді олар маныма,
Ақ батасын арнады әрбір атқан таңыма.
Анашымның алдында қарыздармын мәңгілік,
Сол кісіден үйрендім төзімділік, сабырлық.
Анашым, саған алғысым шексіз менің,
Жарық қылдың қараңғы боп кеткен жолдарымды.
Балаларым, өмірімнің жалғыз бағы,
Сендерменен жеңіп келем тағдырдың дауылдарын!
Ринатым Назеркем, бекқасылым,
Әмірбекім жүрегімнің асыл жүрі,
Жолдасымнан айырылсам да сынбадым мен,
Сендер үшін өмір сүріп келем бүгін.
Ринатым ер жетуде, үмітімнің шырағы,
Назеркемнің күлкісінен тарқайды мұң-қайғым.
Бекқасылым тентек болса, жаны аппақ балам ғой.
Әмірбекім еркелейді, бақытымның самалы ғой.
Көп қиындық көрдік бірге, жыладық та талай рет,
Бірақ ешкім сындырмады жүрегімде қалған күшті тек.
Балаларым түсінеді үнсіз қалған мұңымды,
Солар үшін жалғастырам өмір деген жүрімді.
Анашым, саған алғысым шексіз менің,
Жарық қылдың қараңғы боп кеткен жолдарымды.
Балаларым, өмірімнің жалғыз бағы,
Сендерменен жеңіп келем тағдырдың дауылдарын!
Ринатым Назеркем, бекқасылым,
Әмірбекім жүрегімнің асыл жүрі,
Жолдасымнан айырылсам да сынбадым мен,
Сендер үшін өмір сүріп келем бүгін.
Кей түндері еске аламын жарымды,
Жүрегімде сақтап келем барының.
Жан аптардан орын берсін бір Аллам,
Сағынышым жетіп тұрсын жанымның.
Анам барда өзімді мен жетім демеймін, балаларым жанымда тұр,
Ештеңеден жеңілмеймін.
Өмір маған қанша сынақ жіберсе де тағы да,
Ұтпасын деп гүлімдеймін әр атқан таңымда.