Мәлік Жамбылұлы — Сағым гүлім

Сыңарым сенсің, білемін.
Сені ойлап өмір сүремін.
Ғашық көзді сол бір кезді іздейді жүрегім.
Арманға биік сенемін, самал боп саған келемін.
Әдемі сұлу жанарыңа қиялмен енемін.
Жаным, сенсің бағым, арай таңым.
Енді неге болдың сағым?
Күнім жоқсың бүгін.
Қайда сол бір нәзік үнім?
Жүректің өзін таптың емін.
Сағындым сені, жаным менің.
Әдемі аллау гүл ме едің?
Сені ойлап өтті күндерім.
Көрінбей маған, қайда жүрсің?
Тек соны білмедім.
Ұмытпаймын бір көзіңді, назданып айтқан сөзіңді.
Түндерде жүрмін көзімді ілмей, сағынып өзіңді.
Жаным, сенсің бағым, арай таңым.
Енді неге болдың сағым?
Күнім жоқсың бүгін.
Қайда сол бір нәзік үнім?
Жүректің өзін таптың емін.
Сағындым сені, жаным менің.
Болдым сағым гүлім, жоқсың бүгін.
Қайда сол бір нәзік үнім?
Жүректің өзін таптың емін.
Сағындым сені, жаным менің.
Жаным менің.