Saz Ai — Жалған күлкінің астары

Кей адамның күлкісінде мұң жатады,
Көзінде айтылмаған сыр тұрады.
Бақыттымын дегенімен,
Жұрт алдында жүрегінде мың бір жара қалады.
Жүзінде күлкі ойнап тұрғанымен,
Жанында жалғыздықтың ізі барды.
Кей адам іштен тынып үнсіз жылайды,
Ешкімге ауыр мұңын білдірмейді.
Жалған күлкінің астарын кім ұғады?
Жүрек қана жүректің мұңын табады.
Бір ауыз жылы сөзің ем боп кетеді,
Бір ауыз суық сөзің жылатары.
Адамды сыртқы түріне қарап сынама,
Күлген жанның бәрі бақытты деп ойлама.
Кейбір жан «жақсымын» деп күліп тұрып,
Іштей ғана «мен шаршадым» деп жылауда.
Кешегі дос бүгін бөтен болады,
Көңілдегі көп сырда көміліп қалды.
Қасыңда жүргендердің бәрі жақын емес,
Алыстағы бір адам не деп болды?
Жалған сөзбен жұбатпа жаралыны,
Шындық керек кей кезде қаралығы.
Жанға батқан бір қайғы көрінбейді,
Көз жасыңнан орнына жан қалады.
Жалған күлкінің астарын кім ұғады?
Жүрек қана жүректің мұңын табады.
«Қалайсың?» деп шын көңіл сұраған жан,
Жаралыға бір әлем сыйлап алады.
Күлкісіне алданба, әр адамның тереңінде тұрады талай мұң.
Біреудің жанын білмей жаралама,
Өзің де бір күн іздерсің жылуыңның.