Saz Ai — Ешкім білмейді

Ешкім білмейді, ішімде не барын.
Күліп жүремін, жасырып жарамды.
Күнде бір өмір бастаймын таңменен,
Түнде жылап қайтадан сынармын.
Шаршадым бәрін, ішіме жиудан.
Айтқым келеді, бірақ үнсіз қалам.
Көзімде күлкі, жүректе мың сұрақ.
Жауабын таппай, өзіммен жығылам.
Айқайлағым келеді, бірақ дауысым шықпайды.
Түсінетін жан болса, неге ол қасымда жоқ әлі?
Ешкім білмейді, мен түнде қалай жылайтынымды.
Ешкім сезбейді, жүректің қанша ауырғанын.
Ешкім көрмейді, ішімде қанша дауыл тұрғанын.
Күліп жүргенім, тек сыртқы жалған тыныштығым.
Кейде жоғалып кеткім келеді үнсіз.
Бәрінен қашып, тыныштық іздеймін.
Бірақ байлаған кішкентай жүректер «мама» деп қарап,
Мені ұстап тұрады.
Сен де білмейсің менің күйімді еш.
Сырттай қарасаң, бәрі де жақсыдай-ақ.
Ішімдегі сынған үміттерім біртіндеп өшіп барады, баяулай.
Ешкім білмейді, мен қалай күліп жүргенімді.
Ешкім көрмейді, ішімде қанша өшкенімді.
Ешкім түсінбейді, жанымның қанша шаршағанын.
Тек түнгі менің үнсіз жылағаным.
Ешкім білмейді, бірақ мен тірімін, күліп жүрмін,
Ішімде жылап.