Saz Ai — Сәждедегі көз жас

Уа, Раббым, кешір мені, күнәмен өтті көп күнім.
Жалғанға жүрек байланып, көлеңке болды өткенім.
Бір Өзіңе сиынып, жүрегімді ақтардым.
Пенде болып бұл өмірде, талай жолдан адастым.
Балалық шақ өте шықты, жастық дәурен жоғалды.
Қайран, қоңыр түзді ашқанша, бір сағымдай таралды.
Байлық қуып шаршадым, бақ іздедім талайдан.
Жүрегіме тыныштықты, таба алмадым сарайдан.
Қанша рет қателестім, қанша рет сүріндім.
Сәждеге кеп жылағанда, кінәларды түсіндім.
Алла, Алла, кешір менің жаңылысқан пендеңмін.
Сенен басқа пана таппай, есігіңе мен келдім.
Өмір деген — бір керуен, көшіп барады күн сайын.
Сәждедегі көз жастымды, қабыл алшы, уа, Құдайым.
Ата-анама шаш болып, өтіп жатыр жылдарым.
Кеше ғана бала едім, бүгін міне қартайдым.
Қабір жақын екенін, неге ұмыттым мен бүгін?
Жүрегімді тазартуға, жетпей қалса не күнім.
Дүниенің қызығына, байланғаным не менің.
Ақыретті ойламаған, қайда апарар өмірім?
Бір уыс қана топырақпыз, барар жеріміз белгілі.
Иманменен аттанайық, пенденің сол жеңісі.
Соңғы демім таусылғанда, шаһадаттың серігім.
Жанатына кіргізе гөр, мейірімді Жаратушым.