Лена Василёк — Я вернусь, Беларусь!

Край прыгожы, край азёрны, сінявокі,
Белай казкай над прасторамі аблокі.
Каля ціхай паміж лоўзаў буракі, Вачанятамі нябёсаў васількі.
Каля ціхай паміж лоўзаў буракі, Вачанятамі нябёсаў васількі.
Над Палессем ляціць белы бусел, Я вярнуся дадому, вярнуся,
Зямлякам да зямлі пакланюся.
Басаногай дзяўчынкай вярнуся, Зямлякам да зямлі пакланюся.
Я вярнусь у Беларусь, я вярнуся.
Незабыўныя, цудоўныя мясціны,
А народ які руплівы і гасцінны.
Тут спрадвечныя мае карані,
І сяброў сапраўдных шмат ёсць і радні.
Тут спрадвечныя мае карані,
І сяброў сапраўдных шмат і радні.
Над Палессем ляціць белы бусел, Я вярнуся дадому, вярнуся,
Зямлякам да зямлі пакланюся.
Басаногай дзяўчынкай вярнуся, Зямлякам да зямлі пакланюся.
Я вярнусь у Беларусь, я вярнуся.
Над Палессем ляціць белы бусел, Я вярнуся дадому, вярнуся,
Зямлякам да зямлі пакланюся.
Басаногай дзяўчынкай вярнуся, Зямлякам да зямлі пакланюся.
Я вярнусь у Беларусь, я вярнуся.
Над Палессем ляціць белы бусел, Я вярнуся дадому, вярнуся,
Зямлякам да зямлі пакланюся.
Басаногай дзяўчынкай вярнуся, Зямлякам да зямлі пакланюся.
Я вярнусь у Беларусь, я вярнуся.