Saz Ai — Әкенің үнсіз көз жасы

Күшті еді, әкем ешкімге сыр ашпаған.
Тағдырдың дауылына қарсы шапқан.
Біз үшін бар бейнетті үнсіз көтеріп,
Өз мұңын жүрегіне мәңгі сақтаған.
Әкенің үнсіз аққан көз жасын көрмей өттік,
Сезбедік біз асылын.
Тірісінде қадірлейін ардақтың, кеш қалмасын өкініштің жазуы.
Тозған етік, жамалған ескі киім,
Баласына арнаған бар жиғаны.
Балам күлсе болды деп тілеп қанам, ұмытқанды өз мұңын,
Өз күйгін.
Қабағында қаталдық тұрғанымен,
Жүрегінде мейірім бар еді терең.
Әке қатты дегенді әрбір сәт ойлансын,
Жылағанын ешкімге көрсетпеген.
Әкенің үнсіз аққан көз жасын көрмей өттік,
Сезбедік біз асылын.
Тірісінде құшақтайық әкемізді, ең қымбат жан,
Әке деген асылын.
Уақыт өтіп, шашымызға ақ қонар,
Сонда ғана әке сөзі жат болар.
Бір ауыз ақ батасы жетпей қалып,
Жүрек түбі мәңгілікке сөз болар.
Әке барда үйдің шамы сөнбейді,
Әке барда бала ешқашан жеңілмейді.
Қадірлейік тірісінде әкелерді,
Көздің жасы кешіп кеткенде көрінбейді.