Нурлан Насип, AIHAN — Балким, ойлон

Абай кім сенда ойлан?
Қабарсыз қайда баратын?
Арылсақ біз бұл ойдан, Бақытты ұлу бол, орымды бол, Джон.
Абай кім сенда ойлан?
Қабарсыз қайда баратын?
Арылсақ біз бұл ойдан, Бақытты ұлу бол, орымды бол, Джон.
Жаратқан жазғаның көрітекен біз маңдайға.
Жазбаса болбай тұра әрекетіңден пайда.
Сен кеткеннен бері қиналдым көп күн, Сырдаштым, мұңдаштым,
Жалғыз бөлмемді.
Баратын ақырым барына көндім,
Уақыт арыл айт мереймен төксін.
Бес сүйген көк үш күн алып ұшып кетті,
Қайырылған қанатын қайтарсақ кешпе.
Қазір мен айландым басқа адамға,
Сыңғаным белдер бен сыртымнан саған.
Сен менің күнім ілің, айым ілің, Нұрға бөліп жайнап тұрған.
Егізімсің, теңізімсің, бір өзің ұп айлап тұрған.
Көңілім сені таңдап-ай, жүрегім саған арнап.
Жарығым сүйе берем, ай түбелеу сені жандап.
Алған мұндай алыстап-ай, саған бара албай.
Берекем-ай, көңілім-ай, сені табылбай.
Сабыл бабай, сағынайтын мені қинадың.
Кеттің бе менен саған жақындай?
Кешпе мені, кел ағалай берейік.
Көк теңізді жерден тапқан мереймен.
Сезінбей бір сендеп-ай жалынсыз күйімін.
Секетей ма секелегім, сені сүйемін.
Себілем, себілегін жаңбырдай,
Жүремін ойларды сенбей айрылбай.
Тағдырдан байланған жіптерің, Өзіңді сәл қайшылай қайшылай.
Абай кім сенда ойлан?
Қабарсыз қайда баратын?
Арылсақ біз бұл ойдан, Бақытты ұлу бол, орымды бол, Джон.
Абай кім сенда ойлан?