Мирбек Атабеков, Назгуль Токтакунова — Боорукер

Ей бигун қолшақтаймын, Джилу, деме менен.
Жамандыққа жақсы менен, жауап берем.
Ей, кешірім қыл ішімнен, сынбай келем.
Жүрегімді барың арға сүйіп терең.
Уу, жақсы соғыс бұйрық, мен тыныштық іздейм.
Ей, қараңғы қаптаса да, мен жарық іздейм.
Уу, кешірім бұл ертек тосын түсім екен.
Бұзылса да, дүние тілегенім менен.
Жұлдыздай аспанға биік ұша берем.
Барың арды, қолшағыма қыза берем.
Әмкеніп оркер адаммын мен.
Жаманды ұмытып, жақсылыққа жаза берем.
Ұрларым менің, көңіліңді қала берем.
Әмкеніп оркер адаммын мен.
Джилу, сөзіммен әндем бере берем.
Менің күшім жүректі ұмытпағын деген.
Ұмытпағын деген.
Адам болу жашуды улы белек.
Көз жашым төгілсе, қарма сенің болыңды.
Сезімменен көрем сенің түйініңді.
Ар деміңнен ұға берем үніңді.
Жашырсаң да, табам сенің нөміріңді.
Жұлдыздай аспанға биік ұша берем.
Барың арды, қолшағыма қыза берем.
Әмкеніп оркер адаммын мен.
Жаманды ұмытып, жақсылыққа жаза берем.
Ұрларым менің, көңіліңді қала берем.
Әмкеніп оркер адаммын мен.