Кеңес Әлімжан — Шынымен сағынбайсың ба

Сен мені, жаным, шынымен сағынбайсың ба?
Оған да от боп беріліп, жалындайсың ба?
Ол бар да, өзге көздерді жақтырмайсың ба?
Оны да бір күн құж жардан лақтырмайсың ба?
Сағынбайсың ба, сағындайсың ба, жүрекке еккен ақ күлім?
Табылмайсың ба жанымнан енді, естілмейді ме тәтті үнім?
Сүйдім дейін бе, мейлі дейін бе, жүрегің толап жатыр ғой.
Түйір мұңға да қияда алмайтын, ол менің махаббатым ғой.
Оған да сәби қылықпен еркелейсің бе?
Кетейін десе, қиялып ерте дейсің бе?
Жанарың ойнап оған да күнім дейсің бе?
Мені құшқандай денеңмен тіріл дейсің бе?
Сағынбайсың ба, сағындайсың ба, жүрекке еккен ақ күлім?
Табылмайсың ба жанымнан енді, естілмейді ме тәтті үнім?
Сүйдім дейін бе, мейлі дейін бе, жүрегің толап жатыр ғой.
Түйір мұңға да қияда алмайтын, ол менің махаббатым ғой.
Сағынбайсың ба, сағындайсың ба, жүрекке еккен ақ күлім?
Табылмайсың ба жанымнан енді, естілмейді ме тәтті үнім?
Сүйдім дейін бе, мейлі дейін бе, жүрегім толап жатыр ғой.
Түйір мұңға да қияда алмайтын, ол менің махаббатым ғой.
Түйір мұңға да қияда алмайтын, ол менің махаббатым ғой.
Ол менің махаббатым ғой.