Рахымжан Жақайым — Досым бар менің Ақтауда

Маңстау Дархан даласы, А жүрек Ақтау қаласы.
Ақтауда менің досым бар, Сыйласып тапқан жарысым.
Маңғыс Маңстау даласы, Ақтаудың ардай баласы.
Жүрегі досым деп тұрған, Досыма ол сен арналсын.
Досым бар менің Ақтауда, Ақтауда, Ақтауда.
Қатиды досымды мақтауға, мақтауға.
Досым бар менің Ақтауда, Ақтауда, Ақтауда.
Қатиды досымды мақтауға, мақтауға.
Ақтауға бір күн барармын, Досымның көңілін табармын.
Бірге өткен күндерді, Қуанып еске аламын.
Күзбейді терең жүрегі, Достықтың қадірін біледі.
Қашан келесің досым деп, Сағынып мені жүреді.
Досым бар менің Ақтауда, Ақтауда, Ақтауда.
Қатиды досымды мақтауға, мақтауға.
Досым бар менің Ақтауда, Ақтауда, Ақтауда.
Қатиды досымды мақтауға, мақтауға.
Досым бар менің Ақтауда, Ақтауда, Ақтауда.
Қатиды досымды мақтауға, мақтауға.
Досым бар менің Ақтауда, Ақтауда, Ақтауда.
Қатиды досымды мақтауға, мақтауға.