Yerbolat Qudaibergenov — Erke qyz

Жаным менің, уа, тәтті ерінім!
Мен саған ғашық едім, білесің бе?
Түсімде, түрмеде елеңдеп келесің бе?
Оятқан тұңғыш сезім, жылы жүзің,
Жол ашқан шамшырақтай жүресің бе?
Не деген келбетіңнің оты керім, жаның жасырмайды не тілегің.
Сағынып аңсап, сусып кездескенде,
Жаралап кетер ме екен көкірегім?
Үмітті азап қандай ғажап, махаббаттың бергені!
Аялайын, аймалайын, айналайын.
Үмітті азап қандай ғажап, махаббаттың бергені!
Аялайын, аймалайын.
Кешір, кешір, келінім, сүйші, сүйші белімді!
Симай тұр ғой сағыныштың жанарыңа сенің де.
Сүйші, сүйші, көзіме, сүйші, балым, кезінде.
Сүй, сүй, сүй.
Кешір, кешір, келінім, сүйші, сүйші белімді!
Симай тұр ғой сағыныштың жанарыңа сенің де.
Сүйші, сүйші, көзіме, сүйші, балым, кезінде.
Сүй, сүй, сүй.
Міне, ой!
Әр сөзіңнен естілгендей қосадың,
Қарақат көз кірпігіңмен тосадың, тосадың.
Оңталып тұр, құлшынып тұр өмір жүзің,
Құштар сәтке шақырғандай құшағың, ей!
Бір кездесу тең елкендей, көк күнге, ке-ке!
Аңсап күткен арманама жеттім бе, бе?
Қимай қарап жалтаң еттің жанарыңа,
Сен де маған ғашық болып кеттің бе?
Көркейткен ақ желкендей көк теңізді,
Жайнатты ақ дидарың өшкен ізді.
Сан жылдар кездестірмей көңіл жұтқан, ей!
Тағдырға кешірейік өкпемізді, хоу!
Кешір, кешір, келінім, сүйші, сүйші белімді!
Симай тұр ғой сағыныштың жанарыңа сенің де.
Сүйші, сүйші, көзіме, сүйші, балым, кезінде.
Сүй, сүй, сүй.
Кешір, кешір, келінім, сүйші, сүйші белімді!
Симай тұр ғой сағыныштың жанарыңа сенің де.
Сүйші, сүйші, көзіме, сүйші, балым, кезінде.
Сүй, сүй, сүй.
Міне, ой!
Кел, кел, сүй-сүй берім бе, өзіңше болып сен маған кері ме?
Кел, кел, сүй-сүй берім бе, өзіңше болып сен маған кері ме?
Жаным менің, уа, тәтті ерінің.