BAYANSULU — KOKTE

Ол кеше ғана келген ауылдан,
Әкесі мен анасының сары қызы махаббаттан жасалған.
Әжесінің тыңдап ертегісін өскен әрі сабағынан жақсы оқып тек қана бес алған.
Ешбір жанның көмегінсіз,
Керегінсіз еңбек етіп қана өзін-өзі жасаған, армандаған.
Ол көрген бәрі қиындықтың бола білген,
Кейін мықты қалауына оңай жетіп, мүлде көрмеген.
Өзін-өзі қорғай алмай, адамдарды таңдай алмай,
Көп алданып жүрген өте ауыр жолменен.
Жамандардың іші күйіп, кейде сөзі ауыр тиіп,
Жылап шыға алмайтын бөлмеден.
Ал қазір ол ару енді көкте-көкте,
Шыңда көкте-көкте айып етпе.
Қалып қалмашы үндемей тұрса да, тіпті аспан жерге құласа да,
Өтпе.
Ол ару енді көкте-көкте, шыңда көкте-көкте айып етпе.
Қалып қалмашы үндемей тұрса да, тіпті аспан жерге құласа да,
Өтпе.
Бәрі сенікі дұрыс емес деп айта береді тағы.
Өсектерге бір тойып алған кездерде құлағы.
Онда пісіп қалғандай, аузыңа түсіп қалғандай,
Сөйлей береді ойланбай, сен қиналмағандай.
Байқамай қалған бағынбайды, ережеге өзі күштей салады.
Кейбіреулер үлгерімнен жүгіреді, біткендей боп түсте сабағы,
Өмірі бағалы.
Бір адамдар бар әлемді өзгертеді, бірі бізді жағады,
Бірі ауласынан шықпау үшін біртүрлі сылтау іздеп табады.
Ол ару енді көкте-көкте, шыңда көкте-көкте айып етпе.
Қалып қалмашы үндемей тұрса да, тіпті аспан жерге құласа да,
Өтпе.
Ол ару енді көкте-көкте, шыңда көкте-көкте айып етпе.
Қалып қалмашы үндемей тұрса да, тіпті аспан жерге құласа да,
Өтпе.