Елена Карпук — Неба на дваіх

Виновата во всём вета осень: дым бялявы над полем плыве,
Хмары неба вярнуцца мы просім, толькі сэрца надзеяй жыве.
Неба на дваіх, зоркі на дваіх, на дваіх зіма і лета.
Неба на дваіх, сэрца на дваіх, толькі шчасце дзе ты.
Мы з табою любоў не гулялі, сэрца б'ецца трывожна ў грудзях.
Ад кахання, што разам спазналі, ад таго,
Што на нашых шляхах.
Неба на дваіх, зоркі на дваіх, на дваіх зіма і лета.
Неба на дваіх, сэрца на дваіх, толькі шчасце дзе ты.
Свежы холад паветра трывожыць, сыпле золатам новы прамень.
Абдымаеш мяне асцярожна, і я веру — шчаслівы наш дзень.
Неба на дваіх, зоркі на дваіх, на дваіх зіма і лета.
Неба на дваіх, сэрца на дваіх, толькі шчасце дзе ты.
Неба на дваіх, зоркі на дваіх, на дваіх зіма і лета.
Неба на дваіх, сэрца на дваіх, толькі шчасце дзе ты.