kazmuz — Жарығым-ай

Жалт етеді біріміз, тайып беріп, жалынамын жанымды-ау,
Жайып көріп.
Қаным сыймай барады ар-назымнан, қосылғанда өлеңей,
Шайық келіп.
Жарығым-ай, тұман тұрлап жүзіңе, қалғаның-ай,
Деуші еді ғой жалғыздың жарық ұдай.
Неге таси береді қаным одай, жарығым-ай?
Қорқып тұрам орнымнан, қорқып жатып, толқын кетіп барады ей,
Толқындатып.
Дәрі келіп тоғысып, жүрегімнің жағалауын тербеді ей,
Сол құлатып.
Жарығым-ай, тұман тұрлап жүзіңе, қалғаның-ай,
Деуші еді ғой жалғыздың жарық ұдай.
Неге таси береді қаным одай?
Жарығым-ай, тұман тұрлап жүзіңе, қалғаның-ай,
Деуші еді ғой жалғыздың жарық ұдай.
Неге таси береді қаным одай, жарығым-ай?