Али Ахмет — КҮЗ

Алаңдама, мен жайлы өзіңді ойла.
Қарашы, күз келді, айналаны қуратып.
Жүрегім мұз еді, одан сайын жауратып.
Мың рет қош айтып, мың келіп тостақсып, неге тырыстық па?
Түбі болса, қоштас!
У-у, не деп едің?
Жүрегіңе шын айыр кім керегін?
Әлде өзің түсінбедің, өзіңе кім керегін?
Кім керегін?
Кімге кім керек?
Маған.