Bunyodbek Odilbekov — Hudoyimdan umid uzmadim

Omarlarga qo'lim cho'zmadim, xiyonatga hiyla tuzmadim.
Hammasini ko'rguvchi bordur, Xudoyimdan umid uzmadim.
Qadr sizlar qadrim bilar deb, yurakdagi dardim bilar deb.
Ketgan omad bir kun kelar deb, Xudoyimdan umid uzmadim.
Do'stni do'st deb yuragimda g'am, Vafosizdir qoshlari qalam.
Dunyolardan to'yib ketsam ham, Xudoyimdan umid uzmadim.
Omasiniga ochgandi xusho, Darjonimga bo'lgandi mushto,
Yaqinlarim ketgandi yiroq, Xudoyimdan umid uzmadim.
G'am ortidan kelganda quvonch, Shaytonlarni oshun suzmadim.
Bandasidan qo'rqadi ishonch, Xudoyimdan umid uzmadim.
Gohi yurak g'amlarga to'lib, Yig'lamadim, yashadim kulib.
Hasad emas, havaslar qilib, Xudoyimdan umid uzmadim.
Yuragimda armon qolsa ham, Atrofimda do'stlar to'lsa ham,
Davrim kelib omad kulsa ham, Xudoyimdan umid uzmadim.
Qadr sizlar qadrim bilar deb, Yurakdagi dardim bilar deb.
Ketgan omad bir kun kelar deb, Xudoyimdan umid uzmadim.
Omarlarga qo'lim cho'zmadim, xiyonatga hiyla tuzmadim.
Hammasini ko'rguvchi bordur, Xudoyimdan umid uzmadim.
Do'stni do'st deb yuragimda g'am, Vafosizdir qoshlari qalam.
Dunyolardan to'yib ketsam ham, Xudoyimdan umid uzmadim.