Ummon — Vaqt

Yana qaytib ko'z, yana daraxtlardagi barglar.
To'qiladi yerga xazonlar, yomg'irlar.
Qo'y, muncha ko'p meni yoqlamasang.
Lolaligim olganing mayli, yoshligimni olib ketmoqdasan-ku.
Xazonlar, biz o'ynab yurgan bolar xazonlar.
Ulg'ayib bo'libmiz-ku, qaranglar.
Yillarni o'chirmoqda shamollar, va yerda xazonlar,
Yomg'irlar.
Muncha ko'p yig'lamasa osmonlar,
Derazamdagi mayda tomchilar.
Balki manasurat kelgan ular.
Kuz, kuchalar shoshmasa soatlar.
Tugamoqda daraxtlarda barglar.
Oylarni ortidan quvar o'ylar.
Tugadi-ku kuz.
Yana qaytib qish, yana band ma'lum.
Kelib bo'ldi-ku sovuq.
Osmondan uchib kelar mayda parchalar.
Ko'chalarda oppoq qanchalar.
Bolalikdan parcha-parchalar.
Osmondan uchib kelar mayda parchalar.
Ko'chalarda oppoq qanchalar.
Bolalikdan parcha-parchalar.
Ko'chada qor, kimdir ishga shoshar.
Kimdir o'qishga, kimdir hammadan xursand.
Kimni ikki tola g'am, oyning yarimi yorug', yarimi qora.
Agarda senda bo'lsa qora, hali hayot oldinda.
Hali bu kunlar qolib ketadi ortingda.
Qayerdan eshitsan shuncha tashvishlar?
Chinalarimiz ham qolib ketdi podvalda.
Ulg'ayib bo'libmiz-ku, o'zingga bir qara.
Qo'r, yoshligimni qaytargan bir bor.
Maktab chog'larimni sog'indim.
Yana bir-birimizga otib qor.
O'ynab yurganim, hammasi tamom.
O'tgan yillarim qaytsa edi bir on.
Osmondan uchib kelar mayda parchalar.
Ko'chalarda oppoq qanchalar.
Bolalikdan parcha-parchalar.
Osmondan uchib kelar mayda parchalar.
Ko'chalarda oppoq qanchalar.
Bolalikdan parcha-parchalar.