Esed Fatullayev — Dönsen Geri

Bu nə qismətdir, yenə sənsiz, necə səssiz bir sabah oldu.
Keçən hər gecədən yeni bir söz, yeni bəstə qəlbimə doldu.
Uçub gedir zaman, dönər dedim bir əlbət.
Düşünürdüm ki, vaxt gələr, bitər bu nifrət.
Qəlbimdə arzum var idi, olmadı qismət.
Gedən insan geri gəlməz.
Öldürdüm sənə olan o hissləri,
Qəlbimdən söküb atdım o illəri.
Dərdindən inan ki, olmuşam dəli, bir gəlsən.
Görsəm səni, dönsən geri.
Öldürdüm sənə olan o hissləri,
Qəlbimdən söküb atdım o illəri.
Dərdindən inan ki, olmuşam dəli, bir gəlsən.
Görsəm səni, dönsən geri.
Uçub gedir zaman, dönər dedim bir əlbət.
Düşünürdüm ki, vaxt gələr, bitər bu nifrət.
Qəlbimdə arzum var idi, olmadı qismət.
Gedən insan geri gəlməz.
Öldürdüm sənə olan o hissləri,
Qəlbimdən söküb atdım o illəri.
Dərdindən inan ki, olmuşam dəli, bir gəlsən.
Görsəm səni, dönsən geri.
Öldürdüm sənə olan o hissləri,
Qəlbimdən söküb atdım o illəri.
Dərdindən inan ki, olmuşam dəli, bir gəlsən.
Görsəm səni, dönsən geri.