Kairat Nurtas — Әкелер

Отқа түстім, суға түстім мен үшін.
Енді міне, бағың берді жемісін.
Балақыран, шыңға шықса бұл күнде, мұның бәрі, әке,
Сенің жеңісің.
Анашымды отырғызып жаныңа, той берейін салып, алақаныма.
Әй, адамдар, шүкіршілік етіңдер,
Мына өмірде әкелерің барына.
Тек әкелер сендер ғана лайықсың, хан сарайы, патша тағына.
Тек әкелер сендер ғана лайықсың, хан сарайы, патша тағына.
Алатаудай қадірің білесің бе?
Арманың мен ұлдарың бір өсуде.
Алтын шапан кигізсем де ақ саған, айтшы, әке,
Не істей алам сен үшін?
Анашымды отырғызып жаныңа, той берейін салып, алақаныма.
Әй, адамдар, шүкіршілік етіңдер,
Мына өмірде әкелерің барына.
Тек әкелер сендер ғана лайықсың, хан сарайы, патша тағына.
Тек әкелер сендер ғана лайықсың, хан сарайы, патша тағына.
Ана жұмақ, әке жұмақ қақпасы,
Болар жаққа бұрсаңдаршы ат басын.
Бір күндері жұмақ іздеп барғанда,
Хапа болып қақпа ашылмай жатпасын.
Анашымды отырғызып жаныңа, той берейін салып, алақаныма.
Әй, адамдар, шүкіршілік етіңдер,
Мына өмірде әкелерің барына.
Тек әкелер сендер ғана лайықсың, хан сарайы, патша тағына.
Тек әкелер сендер ғана лайықсың, хан сарайы, патша тағына.