Saz Ai — Көңілдің кілтін таба біл

Анаң сенен бір жылы сөз күтетінін білмейсің.
Уақытың жоқ деп жүріп, жылдарың да көрмейсің.
Әкең сысқа айтып, ақыл айтып көп тұрмас,
Бір күн оның орнында тек суреті ғана қалар.
Сол кезде сен сағынасың бала күнгі шағыңды,
Бір құшақтап алмағаның өртейді ғой жаныңды.
Анашым деп айқайласаң, естімейді ол үніңді.
«Кешір мені» деген сөзін жеткізбейді өзіне.
Көңілдің кілтін таба біл, жақыныңды жылатпа.
Төре кезде тадірле де, кейін ізде, қиналма.
Бір құшақтың бағасын жоғалтқанда білмегін,
Жақындарың жанында тұрғанда мейірімді аямағын.
Досың келіп мұңайса, сөзін бөліп тастама.
Мүмкін сенен басқа оның барар жері жоқ шығар.
«Уайымдама» деу оңай, бірақ жаның кім болады?
Кейде адамға ақыл емес, үнсіз құшақ керек шығар.
Жарыңның да көмелі бар, тас емес қой жүрегі.
Күнде көріп жүргенменен, сол өмірдің тірегі.
Бір жылы сөз айтпасаң, бір күні ол да сонар.
Махаббатты сақтамасаң, орнын өкініш қуар.
Көңіл қалса, біткен іс деп ойламағын, ағайын.
Кешірімнің бір аузы қайта жанып алайын.
«Мен бірінші бармаймын» деп намысты алға салмағын.
Бір-біріңді жоғалтқан соң, кімге керек бармағын?
Өмір қысқа, дам, балам.
Ренішті көп жинама, жүрекке жүк арқалады.
Өзіңді де қинама, кешіре біл, кешірім сұра.
Тәкаппарлықтан арылғын,
Көңілге кең бір-ақ рет берілетін аманат.
Көңілдің кілтін таба біл, жана медет бола біл.
Өмір саған сынақ берсе, меңеумен жеңе біл.
Анаң барда құшақта, әкең барда тыңдай біл.
Жақ күнің барда бағала, жоқтағанда жыламай біл.
Көңіл деген құлып емес, кілті жатқан жүректе.
Бір мейірімменен болар, жараланған бір шамға.
Бүгін біреуді жылатпа, ертең өзің жыларсың.
Өмір деген — айналып келіп, өзіңе өзі сыйлаған.
Сондықтан да, ағайын.