Tuncer Ali — Qara

Türkmən Dağı düşdü heçnə gəlmədi əldən
Onlar hamıya “gəl” deyib Türkə “gəlmə” deyənlərdi
Gördüyünüzü gösterib susduran tək dəliyəm mən
Hələ də BR’dəyəm, ölüm gözüvü bərəldər
“Təsadüf yoxdu” deyənləri təsadüfən tanımışam
Füzuli çöldə bayraqdı alovlanan qara qışam
Odlar Yurdunda nəfəs üç rəngdən ibarət olur
Tanrını baş başa görən gün dəyişdirir ibadət Onu
Əlini üzdü bizdən artıq peyğəmbər də gəlməz
Geri qayıdar, Həvva ölər, Adəm alma dərməz
Şeytan belə qaranlığımı görüb peşman oldu
Dedi ki; “Sondu bir də dünyaya gəlməz bəşərdən ordu”
Tanrı oğlu ağlayırdı əlləri bağlı
Okeanı satdı İblisə cənnətində yandı
Gəl ki itirək ağlı qanad çıxdı kəssin ayağımı
Sistem əzir fağırı onurğa sütunumda ağrı
Ayağa durdu xalqı Tanrının elçisini yaşatdı
Elçiyə Bəy deyənlər haqqın elçisinə daş atdı
Azadlığa rəsul oldu Rəsulzadə öndərim
Biz yatırıq Tanrı göydən Rəsulullah göndərir
Cumhuriyyət yolunda tökülən qanın son damlasıyam
İyirmi altı ildi bağlı başqalarının xaltasına
Səni ritmlər qorxudur bir başqasını ayaq səsi
Azadlığa Meydan olan şəhid səsimi dinləsin
Təbrizdəki hər naləyə gözümdən iki damla yaş
Kür çayından gələn fəryadıma qaranlıq ağlayar
Qaralar bağladıq, qanımı yaralar saxladı
Ürək məhşərə meydandı Qarabağ dağladı