Saz Ai — Жүректі сындырма

Жүректі сындырма, жанымды жылатпа, сезімді таптама,
Үмітті құлатпа.
Бір ауыз ауыр сөз жараны тереңдетер,
Махаббат отына мұз болып бұрылма.
Жүректі сындырма, ол қайта жалғанбайды,
Жоғалған сенімнің оты қайта жанбайды.
Бір тамшы көз жасы теңізге айналғанда,
Өткен күн сағыныш боп үнсіз ғана қалмай ма?
Кешегі күлкілер бүгінге жетпей қалды,
Армандар аспанда қалықтап оттай жанды.
Қол созған бақытым алыстап кеткен кезде,
Көңілдің көктемі күз болып бір-ақ қалды.
Жүректі сындырма, ол нәзік шыны секілді,
Сынған соң қайтадан бұрынғыдай болмайды.
Сүйген жан жоғалса, өмірдің сәні кетіп,
Жүректің жарасын ешкім де емдей алмайды.
Өмірде бәрі де уақытпен өзгереді,
Бірақ та шынайы сезімдер өлмейді.
Қадірін адамзат кеш қалып түсінгенде,
Өкініш жүрекке үнсіз кетіп қатады.
Жүректі сындырма, махаббат аманат,
Адамның көңілі ең қымбат қазына боп қалады.
Жақының жанында жүргендер бағалайды,
Ертеңгі өкініш ешқашан пайда бермейді.