Saz Ai — Қара нан

Интернатта қара нанды жеп едім,
Бірақ оны «қара» екен демедім.
Аш кездерде жегеніміз бір басқа,
Оның дәмін әлі ұмытпай келемін.
Түрмеде неше түрлі бар адам, қорегіміз бидай, бұтқа,
Қара нан.
Тойып жесек, арманымыз болмайды,
Сол арманға жетпей жүрміз қалаған.
Шай дегенің қара су жоқ шарай.
Аш болсаң да, өз-өзіңді тоқ сана.
Қажымағын, қайғырмағын, сыр бермей,
Жыламағын мейлі ұрып соқса да.
Қиналамын бұл алаңың ісіне, түбіне мен жете алмаймын түсіне.
Осы жерде аман-есен жүргенім деп ойлаймын,
Қара нанның күші де.
Жалған ол, жалған ол, дүние, дүние, дүние.
Жалған ол, жалған ол, дүние, дүние, дүние.
Жалған ол.
Ел ағасы болғандай, елге тәртіп қылғандай,
Басына қырау шалғандай.
Көретін күнім болмайды-ау, мынау дүние жалғанда.
Жетпіске жасым толғандай, суыққа дене тоңғандай,
Бетім әрі оңғандай.
Түрмеде жалғыз отырмын, бұдан артық сор бармай.
Айғам бар, жастан асқандай, бойымнан қуат кеткенде.
Ақылымды айтып жастарға айып отырар кезде, құдайым.
Бейнетін маған тосқанбай, бай, бай, бай.
Күш-қуатым біткенде, өмірден сый күткенде.
Торға түскен қырандай, тағдырыма қуанбай,
Не жазғаным бар еді-ай.
Азаптап, қинап, сұрайды айып бітпейтініс.
Бұл неге дей алмаймын бірдеңе.
Түрменің іші қараңғы, соқыр етер.
Адамды шығармайды кімге де.