Erol Sever — Gülmeyi Unuttum

Coşkulu tezahürat gülmeyi unuttum
Güllerde küstü
Bahtıma yazılan
Hepan [çığlık] düştü
Yüreğim koroldu
Dumanı tüttü
Ömrümün baharı
Sensizce geçti
Gülmeyi unuttum
Kaderim kara