Norayr Vardanyan — Ari Dzerqs Brni

Девочка-пай
Հուսավացը թակում է իմ պատ ու հանը, կաղաքը նորից արդնանում է կամաց, նի փոքրժը բիտ ու ամեն ինչ պոխվուս գիշերը ուրիշ
Որենքներ ունի, ու ես թողեցի բոլոր կասկացները։
Արի ավելի մոտ մի վարկյան էլ մի սպասիր, թող կաղաքը խոսի, մենք մի այն երաշտություն ենք լսում, եթե սա երազ է, թող երբեք
Չավարտվի։
Արից էր կս բրնի, թողան բողջ գիշերը պարեք, մի թող գնամ ինչ է վարևն որից սագիմ, դուցից աղիր, ես էր կես հետ կծից աղեմ,
Այս գիշեր մեր պատմություն է լինելու։
Արից էր կս բրնի, ոչ ինչ մի խոսիր, մի այս սարդից այս կիշեր մեր պատմություն է լինելու, արի ձեր կսպրնի, ոչ ինչ մի խոսիր,
Մի այն սարդից այնը թող լսվի, ու աշխարը թող մի պաս
Րևից հետո կաղաք նուրիշը, փողոցները լույս էրով են շնչում, քոքողքին ույնիսկ լրությունը երկում, ու ժամանակը կարդես կանգ