Ainaghme — Jano Janan

اومدم، گفتی بیا، گفتی بیا، گفتی بیا، گفتم کجا؟ گفتی بیا، گفتم کجا؟ گفتی میان جان ما، گفتی مرو، گفتم چرا؟ گفتی که می‌خواهم تو را، گفتی که وصلت می‌دهم، جام الستت می‌دهم، گفتم مرا درمان بده، گفتی چو رستی می‌دهم، گفتی پیاله نوش کن، غم در دلت خاموش کن، پیاله نوش کن، خاموش کن.
گفتم مرا مستی دهی، با باده‌ای هستی دهی، گفتی که مستت می‌کنم، پر زانچه هستت می‌کنم، مستت می‌کنم، مستت می‌کنم.
مستت می‌کنم.
گفتم چگونه، از کجا؟ گفتی که تا، گفتی خدا، گفتی که درمانت دهم، بر هجر پایانت دهم، گفتم کجا؟ کی خواهد این؟ گفتی صبوری باید این، گفتم مرا مستی دهی، با باده‌ای هستی دهی، گفتی که مستت می‌کنم، پر زانچه هستت می‌کنم، مستت می‌کنم، مستت می‌کنم.
ای یار من، گفتی تویی دردانه‌ام، تنهام میان خانه‌ام، دردانه‌ام، تنهام میان خانه‌ام.
ما را ببین، خود را مبین، در عاشقی یکدانه‌ام، در عاشقی یکدانه‌ام، یکدانه‌ام.
گفتی بیا، گفتم کجا؟ گفتی در آغوش بقا، گفتی ببین، گفتم چرا؟ گفتی خدا را در خدا، در خدا، در خدا.
گفتم مرا مستی دهی، با باده‌ای هستی دهی، مستت می‌کنم، مستت می‌کنم.
گفتی بیا، گفتی بیا، میان جان ما، میان جان ما.