Айя Садырова — Ысык-Көлдөгү жомок

Мен жайды күтімін, күтім аны.
Мен жақсы көремін, сүйем аны.
Гүлдегі естетіп, сені қана.
Көрсетіп көздерім, сені маған.
Ал жерде бақыт бар, жанып тұрған.
Ал жерде шола бар, жарық қылған.
Қубаныш керемет, ол шол гүлдің.
Толқуын өтеп белеммен ағып тұрған.
Ал ісік гүлді жұмық.
Ал ісік гүлді айтулы.
Оқтап аяқтамада.
Ұзын түнді қарата.
Ал ісік гүлді жұмық.
Ал ісік гүлді айтулы.
Оқтап аяқтамада.
Ұзын түнді қарата.
Бұл жерде жылулық нұрдан тарайды.
Бұлттар соққанда епті ес қарайды.
Жағылып қарайды әр қарашай панаң.
Жалдығып сүйгіш, зұлым санайды.
Бұл махаббат бізге жолыққан.
Бұл махаббат бізді ұратқан.
Біз сезімдердің сәресінде біз.
Біз ісік гүлдің тереңінде біз.
Ал ісік гүлді жұмық.
Ал ісік гүлді айтулы.
Оқтап аяқтамада.
Ұзын түнді қарата.
Ал ісік гүлді жұмық.
Ал ісік гүлді айтулы.
Оқтап аяқтамада.
Ұзын түнді қарата.
Мен қара келип қараймын, жол.
Жолыққанша сені сен бол.
Жеңілден жолығып табыс жалын.
Сағынамын сені, сен тосып алғанмен.
Ал ісік гүлді жұмық.
Ал ісік гүлді айтулы.
Оқтап аяқтамада.
Ұзын түнді қарата.
Ал ісік гүлді жұмық.
Ал ісік гүлді айтулы.
Оқтап аяқтамада.
Ұзын түнді қарата.