AIYMBEK SARZHAN — Umit

Күміс үстіңдегі үрме, Көпірлікке көпір қыл.
Бақытсызбын дей берме, Болмаса да кетірлік.
Көңіл-жүгін көрмейді, Сарқылады сабырым.
Үміті жоқ білмейді, Атар таңның қадірін.
Ененің көзіндей, Сынақты сезінбей.
Күншілдің сөзінде, Ілімми езілмей.
Өтуің үшін де, Ұлуың керек қой, Үмітің үзілмей.
Ененің көзіндей, Сынақты сезінбей.
Күншілдің сөзінде, Ілімми езілмей.
Өтуің үшін де, Ұлуың керек қой, Үмітің үзілмей.
Болсын үміт туғанда, Берушіге сен енді.
Езуіңнен шығарма, Ешкімің жоқ дегенді.
Жақсы болсаң адамның, Жаманы жоқ жарқыным.
Үміті қылсаң аңның, Жаратқанның тәртібін.
Ененің көзіндей, Сынақты сезінбей.
Күншілдің сөзінде, Ілімми езілмей.
Өтуің үшін де, Ұлуың керек қой, Үмітің үзілмей.
Ененің көзіндей, Сынақты сезінбей.
Күншілдің сөзінде, Ілімми езілмей.
Өтуің үшін де, Ұлуың керек қой, Үмітің үзілмей.
Ененің көзіндей, Сынақты сезінбей.
Күншілдің сөзінде, Ілімми езілмей.
Өтуің үшін де, Ұлуың керек қой, Үмітің үзілмей.
Ененің көзіндей, Сынақты сезінбей.
Күншілдің сөзінде, Ілімми езілмей.
Өтуің үшін де, Ұлуың керек қой, Үмітің үзілмей.