Miras Erbolat — Анамның өзіндей

Күлгенің шәм шатаның әндеріндей, Жүрекке жағымды,
Баураған жанымды.
Өзіңе арнай тұғын әнде білмей,
Ерекше сарыңды саламын барымды.
Қыз жібек еңліктердің көзін дейсің,
Кешегі мұқаңдардың сөзін дейсің.
Мінезің көркіңе сай әп-әдемі,
Домалақ зерелердің ізін дейсің.
Сен жаным барлығынан озып тұрсың,
Үйдегі анашымның өзін дейсің.
Қарасаң көзқарасың баурап алар, Ай бетін тұтқандай,
Тағдырда ұтқандай.
Сүйгенім жайлы сені раман жазса, Әуезі мықтардай,
Барға зағып қандай.
Қыз жібек еңліктердің көзін дейсің,
Кешегі мұқаңдардың сөзін дейсің.
Мінезің көркіңе сай әп-әдемі,
Домалақ зерелердің ізін дейсің.
Сен жаным барлығынан озып тұрсың,
Үйдегі анашымның өзін дейсің.
Қыз жібек еңліктердің көзін дейсің,
Кешегі мұқаңдардың сөзін дейсің.
Мінезің көркіңе сай әп-әдемі,
Домалақ зерелердің ізін дейсің.
Сен жаным барлығынан озып тұрсың,
Үйдегі анашымның өзін дейсің.