Аслан Улпанов — Қара қара көздерің

Мысқыдырған сол бақтағы гүлде қурады, Байқамадым сағыныппын,
Жүрегім тулады.
Сен екеуміз бірге өткен жыл мен ай күндер,
Есіме түссе жүрегім әнге толады.
Қара-қара көздерің, сүйгенімді сезбедім,
Көз алдымда жүрушің, бағына қондың өзгенің.
Қара-қара көздерің, сүйгенімді сезбедім,
Көз алдымда жүрушің, бағына қондың өзгенің.
Өзіммен өзім түнде ойға батып отырамын,
Сол айтаңда тұрам жаным.
Қаладым аралауды ақ қаланың көшелерін,
Сен келе алмадың бағым.
Жүрегіңе күл мен салдым, кешір қымбатты,
Шеше алмадың тағдыр берген шешімнің жұмбақты.
Қара-қара көздерің, сүйгенімді сезбедім,
Көз алдымда жүрушің, бағына қондың өзгенің.
Қара-қара көздерің, сүйгенімді сезбедім,
Көз алдымда жүрушің, бағына қондың өзгенің.