MuzART — Ол көктем оралмайды

Кездескен белесіңмен, шықпайсың сен есімнен.
Уақыт та жылжып жатыр, аяулы елесіңмен.
Аялап гүлдерімді, бақытты күндерімді.
Есіңе жия аламын, үздіккен түндерімді.
Күлімсесем, сол бір өзен, арнасына тола алмайды.
Өткен күндер, айлы түндер, көңілдерден жоғалмайды.
У жалғанда ешбір ару, дәл өзіңдей бола алмайды.
Құстар қайтар әнім, дайдар, ол көкте мұралмайды.
Кезгенде бұл ақырды, көңілде сұрақ тұрды.
Бізбенен жаңбырлы кеш, қосылып шылап тұрды.
Еркелеп күлімдеген, жайнаған гүлімдеп ем.
Екеуміз қоштасарда, саусағың дірілдеген.
Күлімсесем, сол бір өзен, арнасына тола алмайды.
Өткен күндер, айлы түндер, көңілдерден жоғалмайды.
Бұл жалғанда ешбір ару, дәл өзіңдей бола алмайды.
Құстар қайтар әнім, дайдар, ол көкте мұралмайды.
Күлімсесем, сол бір өзен, арнасына тола алмайды.
Өткен күндер, айлы түндер, көңілдерден жоғалмайды.
Бұл жалғанда ешбір ару, дәл өзіңдей бола алмайды.
Құстар қайтар әнім, дайдар, ол көкте мұралмайды.
Ол көкте мұралмайды.
Ол көкте мұралмайды.