Rustam, Roxila — KO‘Z NURIM

Hozircha ko'z nurim olma, Xudoyim.
Insonni yaratgan Allohim o'zing,
Tashvishu g'amlarni bergan ham o'zing.
Dardlarni berib-ku, sinagan o'zing.
Belimda og'riqlar bo'lsa ham mayli,
Oyog'im quvvatdan qolsa ham mayli,
Sochimga qirolar qonsa ham mayli.
Hozircha ko'z nurim olma, Xudoyim.
Hozircha ko'z nurimni olma, yorug' dunyoni ko'ray yana.
Shukr aytaman har bir onimga, iltijo qilaman Yaratganga.
Hozircha meni tark etma, ko'zlarimni zulmatga berma,
Hali ko'rmoqchiman bu olamni.
Hozircha olma ko'z nurimni.
Dunyoni ko'ryapti hozircha ko'zim,
Shukrlar qilaman Allohga o'zim.
Yagona istagim va so'nggi so'zim, hozircha ko'z nurim olma,
Xudoyim.
Bu yorug' olamni ko'rmasa ko'zim,
Qorong'u zulmatda yashayman o'zim.
Yetaklab yurmasin o'g'il va qizim.
Hozircha ko'z nurim olma, Xudoyim.
Dardlaring ko'p ekan, ey Alloh, seni.
Yarador aylama, qarib ko'nglimni.
Bedavo dard bilan sinama meni.
Hozircha ko'z nurimni olma.
Hozircha ko'z nurimni olma.
Yorug' dunyoni ko'ray yana.
Agar olsang ham bir kun jonimni,
Oldin olma mening ko'zlarimni.
Hozircha.
Hozircha.
Ko'z nurimni olma.