Абуталип Жоламан — Оралғаннан не пайда?

Мен саған алғаш түскен көзім даламын,
Ғашық боп салған есік сөзім далам.
Өзге жан жүрегімді емдеп алады, кері.
Уақыт өтеді зымырап, Мен сол кезде болмаймын сенің жаныңда.
Бекерден бекер залым бажылаймға,
Бағалай алмадың сен мені барымда, Сенің жаныңда.
Оралғаннан не пайда?
Саған жақын адам бола алмасам.
Сағынғаннан не пайда?
Жаныңа сенің бара алмасам.
Оралғаннан не пайда?
Саған жақын адам саналмасам.
Сағынғаннан не пайда?
Жаныңа сенің бара алмасам.
Бара алмасам.
Бара алмасам.
Сенсің күнде, сенсің айда, Бара алам мен сенсіз қайда?
Теңсің маған сені берген, Алғыс айтам мен құдайға.
Сенен табам тыныштықты, Сол жақ түсім ауырғанда.
Сенен сезем тымыстықты, Сезімдерім суығанда.
Оралғаннан не пайда?
Саған жақын адам бола алмасам.
Сағынғаннан не пайда?
Жаныңа сенің бара алмасам.
Оралғаннан не пайда?
Саған жақын адам саналмасам.
Сағынғаннан не пайда?
Жаныңа сенің бара алмасам.
Бара алмасам.
Бара алмасам.