Ummon — Kechirgin

Bir o'zimman yana
Yolg'izlik yana
Ko'chada yomg'ir
Uyda esa og'ir

Kecha u uzatildi
Kecha uni yo'qotdim
Qo'limda suratlari
Ustida ko'z yoshlarim

Endi unga tunlar xatlar yozolmayman
Kunduzi gullar bilan bezolmayman
Uni yo'qotganimga ishonmayman
Ishonmayman

Yog'ayotgan yomg'ir — uni ko'z yoshlaridir
U qiynalmoqda, buni sezmoqdadir dil
Uni yo'qotganimga ishonmayman
Ishonmayman

Sen meni kechirgin
Yana ko'zlaringda yosh
Yana men sababchiman
Yuzingda yo'qdir quvonch

Axir, bilar edim-ku
Yetmasdi qo'lim
Seni yosh uzatishdi
Yetmadi vaqtim

Mani kechir, manimcha, endi hech qachon esimdan chiqmasa kerak 67-avtobus
Chunki unda har doim sen kelarding oldimga
Va yana o'sha yashil avtobus olib ketardi seni uyingga

Kecha esa, uzun qora Limuzinda
Oppoq kiyimda
O'tirardi kimdir yoningda
Seni yosh uzatishdi — 17 yoshingda

Man seni sevaman! — so'zlarimga ishon
Hech bo'lmaganda bir yil vaqt bo'lganida, ishon
Sani dunyodagi eng baxtli qiz qilar edim
Agarda bo'lganida, yana ozgina imkon

Baxtli kunlarim uchib ketdi yiroqqa
Baxtsiz kunlarim mani tashlamoqda firoqqa
Men seni har bir nafasimda sevaman
Qanday yashaymiz endi bir-birimizdan yiroqda?

Endi unga tunlar xatlar yozolmayman
Kunduzi gullar bilan bezolmaymann
Uni yo'qotganimga ishonmayman
Ishonmayman

Yog'ayotgan yomg'ir uni ko'z yoshlaridir
U qiynalmoqda, buni sezmoqdadir dil
Uni yo'qotganimga ishonmayman
Ishonmayman

Sen meni kechirgin
Yana ko'zlaringda yosh
Yana men sababchiman
Yuzingda yo'qdir quvonch

Axir, bilar edim-ku
Yetmasdi qo'lim
Seni yosh uzatishdi
Yetmadi vaqtim