Saz Ai — Сағыныш

Сағыныш бұл сезімді білмеппін ғой.
Көтермес тежеп болады жүректе ой.
Еріксізден көз жасыма ие болмай,
Қызым деген әкемді елестеттім.
Сағыныштың азабы қиын екен,
Жүрегіңді тілім-тілім қылады екен.
Бейнеңді бір көрсетші деп сұрасам да,
Одан сайын алыстатып жібереді екен.
Аула қызым дейтін бауырың бар, сыр білдірмей күлемін жұртқа.
Амалдар, әкешім деп сыбырлаймын үнсіз ғана.
Ешкімге де білдірмеймін көздегі зар.
Баба деп бауырыңды көп іздеймін,
Жоқтығыңды білдірмеймін деп жүрмейсің бе?
Бәрібір де орның бөлек өмірімде.
Бауырыңда жоқ екен сенің есіңді.
Ол жақтың да заңдары басқа шығар,
Қарның тоқ жағдайын жақсы шығар.
Денсаулығын нашарлап кетіп едің,
Періштелерім деп қалған шығар.
Жоқтығыңа көлемін ғой, амал бар ма?
Бізде бәрі жақсы әке алаңдама.
Сонда да бір сары қызым бұшығымда,
Түсіме кіріп тұршы тым болмаса.
Сағыныш деген неткен мұңды екен,
Кей түндері дем алдырмайды екен.
Әкең жоқта мына жалған кең болса да,
Бір көрішің бос қалғандай болады екен.