Saz Ai — Ой, халқым, ай

Күнде айыппұл қалтамыз босап барады, қағаз көбейіп,
Үмітіміз тозады.
Тәң атса болды, баға тағы өседі,
Халықтың жанын кім келіп түсінеді?
Жолдайдасаң айыппұл дайын тұрады, тыныш өмір емес,
Уайым қысып тұрады.
Налог артқан сайын жүрек шошиды,
Бір нан алудың өзі арман болып қалады.
Ой, халқым, ай, қайда барамыз?
Күн көрс үшін ғана жан таласамыз.
Жалақы аз, өмір ауыр жүк болды, арман бар,
Бірақ жолы бұлыңғыр болды.
Ой, заман, ай, не боп кеттің?
Кедей мен бай арасы неге өздітім?
Жүректерде тек сұрақ қалады: «Ертеңіміз қалай болады?» деп алаңдайды.
Бензин құнбат газ да бірге көтерілді,
Қарапайым халық бәріне төзімді.
Базарға барсаң, баға жарықтап кеткен,
Кеше алған нәрсе бүгін артық кеткен.
Айылық көтерілмейді, жылдар өтсе де, жағдай өзгермейді,
Үміт сөнсе де.
Балалар үшін бәріне шыдаймыз, бір ағыштен жылап,
Үнсіз тынаймыз.
Ой, халқым, ай, қайда барамыз?
Күн көрс үшін ғана жан таласамыз.
Жалақы аз, өмір ауыр жүк болды, арман бар,
Бірақ жолы бұлыңғыр болды.
Ой, заман, ай, не боп кеттің?
Кедей мен бай арасы неге өздітім?
Жүректерде тек сұрақ қалады: «Ертеңіміз қалай болады?» деп алаңдайды.
Бір күн келер ме екен жеңіл тыныс,
Халық күлер ме екен шын бақыт түріс?
Еңбек еткен жанға әділдік бар ма,
Жауап күткен сұрақ көп әлі қанша?
Ой, халқым, ай, сен шаршадың, білем,
Бірақ үмітті сөндірме ештен.
Бірлік болса, бәрі де өзгереді,
Жарық күндер бізге де жетеді.